Aanpakkers gemist

  Programma over mensen die niet klagen over problemen of misstanden, maar initiatieven nemen om er wat aan te doen. Wars van cynisme steken zij de handen uit de mouwen. Frans Bromet volgt een aantal inspirerende Nederlanders die van aanpakken weten.

  Programma over mensen die niet klagen over problemen of misstanden, maar initiatieven nemen om er wat aan te doen. Wars van cynisme steken zij de handen uit de mouwen. Frans Bromet volgt een aantal inspirerende Nederlanders die van aanpakken weten.

  Programma over mensen die niet klagen over problemen of misstanden, maar initiatieven nemen om er wat aan te doen. Wars van cynisme steken zij de handen uit de mouwen. Frans Bromet volgt een aantal inspirerende Nederlanders die van aanpakken weten.

  Programma over mensen die niet klagen over problemen of misstanden, maar initiatieven nemen om er wat aan te doen. Wars van cynisme steken zij de handen uit de mouwen. Frans Bromet volgt een aantal inspirerende Nederlanders die van aanpakken weten.

  Programma over mensen die niet klagen over problemen of misstanden, maar initiatieven nemen om er wat aan te doen. Wars van cynisme steken zij de handen uit de mouwen. Frans Bromet volgt een aantal inspirerende Nederlanders die van aanpakken weten. In deze uitzending Herbert Geene en Inez Martin.

  De Limburger Herbert Geene vond een aantal jaar geleden een corpus (lichaam van Christus) op een rommelmarkt en besloot om zijn vondst op te knappen. Hij timmerde er een passend kruis bij en toen sloeg de vonk over. Herbert raakte totaal bevlogen van kruisen en andere heiligdommen. Hij doet er sindsdien alles aan om zoveel mogelijk heilig erfgoed in de buurt van zijn woonplaats Munstergeleen op te knappen, vanuit zijn missie om de katholieke geschiedenis te bewaren voor volgende generaties.Huiskamerrestaurant De Tafel van Zeven in Rotterdam is een plek waar vrouwen van diverse allochtone komaf met elkaar koken, praten, lachen en huilen. Veel van deze vrouwen kwamen voorheen zelden of nooit buiten de deur. Initiatiefneemster Inez Martin wilde ze uit dat isolement halen en bracht ze samen. Door met elkaar te koken en te praten, krijgen de vrouwen zelfvertrouwen en de kennis om op den duur in Nederland aan het werk te gaan. Inez zelf geniet van hun verhalen en van al het lekkers dat ze koken, net als de gasten die bij De Tafel van Zeven komen eten.

  Nederland kent tienduizenden zwerfkatten, en die leiden een droevig bestaan. Ze houden zich in leven met het afval van mensen, en vaak zijn ze zwak en ziek. Omdat ze meestal niet gesteriliseerd zijn, planten ze zich ook nog voort, zodat het probleem steeds groter wordt. Eens in de zoveel tijd wordt het idee geopperd om de zwerfkatten af te schieten, maar van dergelijke drastische maatregelen wil Renee Lukken uit Best niets weten. Elke dag gaat ‘het kattenmeisje’ op pad om de zwerfkatten bij haar in de buurt te voederen, en indien nodig ook te vangen om ze te laten steriliseren. Een diervriendelijke oplossing, die goed lijkt te werken. Frits Slicht heeft een grote belangstelling voor de Amsterdamse Transvaalbuurt in de jaren 20 en 30. In die tijd was bijna 80% van de bewoners daar Joods. De Tweede Wereldoorlog sloeg diepe gaten in de buurt, maar sommige bewoners leven nog. Frits Slicht heeft zich ten doel gesteld om hun verhalen op te tekenen en te verzamelen op een speciale website. Zo ontstaat een levendig beeld van deze bijzondere buurt. Maar ook een verontrustend beeld, waarin overeenkomsten opdoemen met sommige stadswijken in het huidige Amsterdam. Frits hoopt dat er lessen getrokken worden uit de verhalen en het beeld van toen, zodat we met het inzicht over wat er toen in die buurt is gebeurd, vandaag de dag ons voordeel doen.

  Programma over mensen die niet klagen over problemen of misstanden, maar initiatieven nemen om er wat aan te doen. Wars van cynisme steken zij de handen uit de mouwen. Frans Bromet volgt een aantal inspirerende Nederlanders die van aanpakken weten. Wanda de Kanter, Pauline Dekker en Henny van den Nagel worden gevolgd.

  Programma over mensen die niet klagen over problemen of misstanden, maar initiatieven nemen om er wat aan te doen. Wars van cynisme steken zij de handen uit de mouwen. Frans Bromet volgt een aantal inspirerende Nederlanders die van aanpakken weten.De 65-jarige Droes de Jong is een opvallende vrouw, met een hoogblonde paardenstaart en het hart op de tong. Al ruim vier jaar rijdt ze elke zaterdag naar Calais met ca. 200 plastic tassen vol eten, snoep, sigaretten etc. om uit te delen aan illegale vluchtelingen. De vluchtelingen hangen daar rond in de hoop op een dag de oversteek naar Engeland te zullen maken, maar worden steeds door de Franse politie verjaagd (of opgepakt en uitgezet). Droes betaalt een deel van de spullen zelf, de rest ‘bedelt ze bij elkaar’. Samen met een vaste groep vrijwilligers pakt ze elke week de tasjes in, dat gebeurt bij haar. Ze is al een keer opgepakt, als dat nog eens gebeurt riskeert ze een boete van € 8000 en dat haar paspoort wordt afgepakt. Omdat haar indertijd 9-jarige dochter, die lichamelijk gehandicapt is, er op het hockeyveld altijd maar wat verloren bij stond, begon Karien Olde Hengel zich 15 jaar geleden sterk te maken voor lg-hockey (hockey voor kinderen van 8-18 jaar met een niet rolstoelafhankelijke handicap). Binnen haar hockeyclub Push in Breda vormde zich al snel een groep enthousiaste spelers, maar omdat ze altijd maar weer tegen elkaar moesten spelen, ontstond het plan om ook andere clubs enthousiast te maken. Er werd een promotiefilmpje gemaakt en Karien ging daarmee langs andere hockeyclubs, met als resultaat dat er nu al 12 clubs in Nederland zijn waar lg-hockey wordt gespeeld. Frans bromet nam een kijkje op het lg- toernooi in laren.

  Programma over mensen die niet klagen over problemen of misstanden, maar initiatieven nemen om er wat aan te doen. Wars van cynisme steken zij de handen uit de mouwen. Frans Bromet volgt een aantal inspirerende Nederlanders die van aanpakken weten. Aisa Pikaart en Sadik Kaynak worden gevolgd.De 11-jarige Aisa Pikaart heeft een missie. Ze eet al sinds ze 1 jaar oud is geen vlees, en het liefst zou ze willen dat niemand dat meer deed. Of als mensen toch vlees willen eten, dan in elk geval biologisch. Niemand in haar omgeving ontkomt aan haar gepassioneerde pleidooi. En het werkt… Want in haar familie is bijna iedereen vegetarisch en ook op school heeft ze inmiddels navolgers. Maar Aisa wil de hele wereld bewust maken en dus gaat ze ook de straat op. Daar spreekt ze voorbijgangers aan, hangt zelfgemaakte affiches op en leest slagers en snackbarhouders de les.In een Amsterdamse volkswijk runt Sadik Kaynak (24) een sportschool waar hij gratis kickbokslessen geeft aan probleemjongeren uit de buurt. Hij leert de overwegend allochtone kinderen niet alleen boksen, maar brengt ze vooral ook discipline bij. Ook begeleidt hij ze bij hun huiswerk, en als het op school niet lekker loopt, gaat Sadik met hun ouders praten. Jongeren die goed hun best doen, zowel op de sportschool als daarbuiten, kunnen een stageplaats of een baan krijgen via de broers van Sadik, Ali en Ergin. Zij hebben een uitzendbureau en een glazenwassersbedrijf, en net als Sadik zetten ze zich graag in voor de tieners uit hun buurt, omdat ze die “niet naar de kloten willen zien gaan”. Sadik is ook nog 4e jaars CMV (Culturele Maatschappelijke Vorming).