Het beloofde land gemist

  De familie Lorenzo opende in 1928 de eerste Italiaanse ijssalon in Nederland: Venezia in Utrecht. En de operazangeres Carla Regina streek zo'n vijftien jaar geleden neer in Nederland.

  Jelena Koezjmina kwam naar Nederland omdat ze verliefd werd. Na een aantal moeizame jaren heeft ze haar draai gevonden. En in Groningen bestiert Olga Shamova een winkel in Russische specialiteiten.

  Ruim vijf miljoen mensen kwamen na 1945 ons land binnen. En bijna vijf miljoen gingen er weer uit. Allemaal mensen op zoek naar een betere plek onder de zon.

  Ruim vijf miljoen mensen kwamen na 1945 ons land binnen. En bijna vijf miljoen gingen er weer uit. Allemaal mensen op zoek naar een betere plek onder de zon.

  Ruim dertig jaar geleden dobberde Lily Vo samen met haar familie in een vissersbootje met 66 gevluchte Vietnamezen stuurloos rond op volle zee. Het Nederlandse schip Nedlloyd Agulhas nam ze aan boord.

  In een Brabantse vinexwijk wonen Özgün en Dilara. Hun ouders zijn in Turkije geboren. Van jongs af aan werd duidelijk dat Dilara helemaal in haar element was tijdens Turkse bruiloften en feesten, terwijl broer Özgün bij zulke gelegenheden liefst een rustig plekje zocht om te kunnen lezen tot hij weer naar huis mocht. Inmiddels is Özgün een echte Nederlandse student, regelmatig in het nachtleven te vinden en anders wel op het hockey-veld. Zijn zusje Dilara houdt van Turkse muziek en Turks volksdansen. Ook deed ze een poging om het typisch Turkse snaarinstrument de sas te kunnen bespelen. Twee kinderen met dezelfde achtergrond die ieder een totaal verschillende identiteit ontwikkelen. Arthur komt als eerste generatie Indo op 5-jarige leeftijd met de boot Willem Ruys aan in Rotterdam. Hij groeit op als een Nederlandse jongen. Thuis spreken zijn ouders alleen Nederlands en ze vertellen hem weinig over Indonesië. Arthur ervaart pas op latere leeftijd wat zijn band is met zijn geboorteland. Hij herontdekt het land wanneer zijn vrouw met hem op vakantie wil naar Indonesië. Na deze reis gaat Arthur zich meer verdiepen in zijn achtergrond. Hij wordt vrijwilliger bij een Indisch verzorgingshuis in zijn woonplaats Breda. Ook besluit hij zijn oude muziekband te verlaten om te gaan spelen bij een Indische band. Zo probeert hij de ‘Indorock’ in leven te houden en deze muziek over te brengen op nieuwe generaties. Een klein eethuisje in de binnenstad van Breda is het middelpunt van het leven van Yong Wei. De Chinese onderneemster heeft altijd in de horeca gewerkt. Ze kwam naar Breda in navolging van haar man die al jaren als kok in Chinese restaurants werkte. Doordat Yong Wei in de bediening werkte kreeg ze al snel de taal aardig onder de knie en begon ze de Nederlandse samenleving te begrijpen. Haar man daarentegen had door het isolement van de keuken slechts contact met andere Chinezen. De simpele klapdeur tussen de keuken en het restaurant vormt hierdoor de scheidslijn tussen integratie of niet...

  Achttien jaar geleden ontvluchtte het gezin van Anisa de oorlog in Afghanistan. Anisa was hoogleraar aan de Universiteit van Kabul, net als haar man. Zwanger en met twee kleine zoontjes en een tasje babykleertjes kwamen ze 18 jaar geleden aan op Schiphol. Hun derde zoon werd een maand later in het asielzoekerscentrum geboren. Na een lange periode van verwerken en aanpassen besloten ze - beide eind 30 - een totaal nieuwe carrière te beginnen en zo letterlijk een nieuwe start te kunnen maken. Ze volgden een opleiding voor Maatschappelijk Werk en verdienen nu alletwee hun geld in de Dienstverlening. Anisa begon een vereniging voor Afghaanse vrouwen. Een jaar geleden kochten ze hun eerste huis in Nederland; een mooi hoekhuis in een rustige wijk in Helmond. Hun zonen zijn alledrie ambitieus en maatschappelijk geëngageerd; ze volgen universitaire studies maar zetten zich ieder op hun eigen manier ook in voor hun oorspronkelijke thuisland, Afghanistan. Ze leerden van hun ouders het recept voor integratie en zelfbewustzijn: verantwoordelijkheid nemen door bij te dragen aan de Nederlandse maatschappij, en tegelijk nooit te vergeten waar je vandaan komt. Sonia volgde haar man José van Barcelona naar Breda. Ze liet veel achter; haar baan, het zonnige stadsleven, haar familie en vrienden. Ze mist haar thuisland iedere dag. Omdat ze de Nederlandse taal nog niet machtig is, kan ze moeilijk sociale contacten maken en aan een baan komen. Ze woont nog geen jaar in Nederland, maar wil het liefst al teruggaan. Toch heeft ze besloten om hun tijdelijke verblijf zo succesvol mogelijk te maken voor haar gezin. José ziet veel mogelijkheden voor de kinderen in Nederland, maar voor altijd blijven is voor Sonia nu geen optie. Waar hun toekomst ligt, is nog onbekend.

  Ruim vijf miljoen mensen kwamen na 1945 ons land binnen. En bijna vijf miljoen gingen er weer uit. Allemaal op weg naar een plek om het beter te krijgen. Op weg naar het beloofde land. Tien miljoen keer het vertrek, de aankomst, de aanpassing, de verandering en de toekomst. Wat hebben de ervaringen gemeen? Wat zijn de verschillen? Tien verhalen van families die kwamen of gingen. Tien verhalen uit miljoenen.

  Ruim vijf miljoen mensen kwamen na 1945 ons land binnen. En bijna vijf miljoen gingen er weer uit. Allemaal op weg naar een plek om het beter te krijgen. Op weg naar het beloofde land. Tien miljoen keer het vertrek, de aankomst, de aanpassing, de verandering en de toekomst. Wat hebben de ervaringen gemeen? Wat zijn de verschillen? Tien verhalen van families die kwamen of gingen. Tien verhalen uit miljoenen.