Andere Tijden Sport gemist

  Op 14 en 15 februari 1987 houdt de schaatswereld de adem in. Voor het eerst in de geschiedenis is er in een overdekt ijsstadion een wereldkampioenschap. In het gloednieuwe Thialf-stadion in Heerenveen.

  Motoren met banden vol spikes die met meer dan 100 kilometer per uur een glad gedweilde ijsvloer aan stukken rijden: ijsspeedway. We gaan met Thijs terug naar de gloriejaren van deze vergeten sport.

  Schaatser Jan Bos droomt ervan op een dag wereldkampioen allround te worden. Hij lijkt goed op weg. In maart 1994 wordt hij in Berlijn wereldkampioen bij de junioren.

  Afl.: Thialf, 't dak eraf. In het weekend van 14 en 15 februari 1987 houdt de schaatswereld de adem in. Voor het eerst in de geschiedenis is er in een overdekt ijsstadion een wereldkampioenschap. In het gloednieuwe Thialf-stadion in Heerenveen. Worden de onaantastbaar geachte wereldrecords van de magische Sovjet-ijsbaan in het hooggelegen Alma Ata aan flarden gereden? Al vóór het eerste startschot klinkt, is de chaos in de schaatshal compleet. De organisatie heeft 16.000 kaartjes verkocht, maar zo veel mensen blijken helemaal niet in het stadion te passen. Honderden boze en verdrietige fans zien niets van het toernooi. De toeschouwers op de staantribunes staan als haringen in een ton. Creatieve supporters knutselen van naar binnen gesleept bouwmateriaal provisorische stellages, om nog iets van de strijd op het ijs te zien. Het zorgt voor levensgevaarlijke situaties. In Andere Tijden Sport stellen de fans 25 jaar later dat het een wonder is dat er geen ongelukken zijn gebeurd. Soms wordt er zo geduwd dat toeschouwers bang zijn voor een Heizeldrama. Stewards tillen kinderen uit het publiek, omdat die tegen de boarding worden gedrukt. In de schaatshal hangt een elektrische sfeer. In een oorverdovende orkaan van geluid rijdt Leo Visser op de vijf kilometer een nieuw wereldrecord. Maar er zijn ook teleurstellingen. Regerend wereldkampioen Hein Vergeer blaast zichzelf op. Nikolaj Goeljajev uit de Sovjet-Unie wint de wereldtitel allround. Bij de huldiging staat geen enkele Nederlander op het podium. De fans kan het niets schelen: het Sovjet-volkslied wordt massaal meegeneuried. Het bezorgt menig Nederlandse supporter kippenvel. Stoere mannen laten hun tranen de vrije loop. Zij hebben een magisch weekend beleefd. Met zeven verbroken wereldrecords in Thialf, het mooiste toernooi ooit. Vijfentwintig jaar na dato reconstrueert Andere Tijden Sport de schaatsrevolutie van 1987. Met coach Henk Gemser en zijn pupillen Hein Vergeer en Leo Visser. Met wereldkampioen Nikolaj Goelj. Met Rein Zwart, destijds verantwoordelijk voor de veiligheid. En met de Nederlandse fans, die ondanks de nederlaag van hun landgenoten en een soms angstige momenten, een historisch weekend beleefden waarvan elk detail nog in hun geheugen gegrift staat.

  Onder meer de sensationele zegereeks van Anton Geesink tijdens de Olympische Spelen van 1964 in Tokio en het verhaal van Bettine Vriesekoop en de indoctrinerende rol van coach Gerard Bakker. Afl.: De dag dat Joop de Tour won. Op 20 juli 1980 wint Joop Zoetemelk de 67ste editie van de Tour de France. Het inmiddels wielergekke Nederland is uitzinnig. Duizenden Nederlanders reizen dat weekend af naar Parijs om Joop te zien finishen in de Gele Trui. De Franse politie schat dat er tussen de zeventig- en honderdduizend Nederlanders in de Franse hoofdstad zijn. Het regent dat het giet, maar dat deert de horde landgenoten niet. Joop wint die dag als tweede Nederlander in de historie van de Tour. Onder de duizenden Nederlanders is een bus vol mensen uit het dorp waar Zoetemelk opgroeide, Rijpwetering. Zij zien hoe de wielrenner de laatste gele trui uitgereikt krijgt en premier Dries van Agt Joop als een van de eersten feliciteert. Ondanks het slechte weer staan er nog honderden Nederlanders urenlang onder het raam van het Raleigh hotel aan de Champs-Élysées te feesten. Terug in het polderdorpje vlakbij Leiden zijn de voorbereidingen voor de huldiging van Joop in volle gang, maar er is onduidelijkheid wanneer hun dorpsgenoot komt. De geplande criteriums gooien roet in het eten. Uiteindelijk wordt Joop op zaterdag 26 juli 1980 gehuldigd. Zoetemelk vaart op een boot door het dorp waar tienduizend mensen hem toejuichen. Nadat hij van de gemeente een schaap cadeau krijgt, vertrekt hij weer naar een volgend criterium. Langzamerhand keert de rust in Rijpwetering terug. We blikken terug op de Tourwinst van Joop met inwoners van Rijpwetering, oud-premier Dries van Agt, Joop Zoetemelk zelf en Nederlandse fans die op Champs-Élysées stonden op die regenachtige julidag in 1980.

  Onder meer de sensationele zegereeks van Anton Geesink tijdens de Olympische Spelen van 1964 in Tokio en het verhaal van Bettine Vriesekoop en de indoctrinerende rol van coach Gerard Bakker. Afl.: Winnen op Alpe d'Huez. Het is de zomer van 1981, om precies te zijn 14 juli van dat jaar. Peter Winnen rijdt voor de eerste keer mee in de Tour de France. Alles is nieuw: het leven als prof én de Tour. Tot zijn eigen verbazing fietst de 24-jarige Winnen in die zeventiende etappe naar Alpe d'Huez mee in de kopgroep, met onder meer de gedoodverfde favoriet Bernard Hinault. Hinault zou deze Quatorze Juillet, dé nationale feestdag in Frankrijk, wel eens even van een extra rood-wit-blauw tintje voorzien. Ook Lucien van Impe, misschien wel de beste klimmer van zijn generatie, zit erbij. Deze 35-jarige Belgische bergkoning had zijn zinnen gezet op winst; dit was de enige berg waar hij nog nooit had gewonnen. Tussen al deze grote mannen rijdt Winnen, een rookie uit IJsselsteijn. Hij kende de Alpe d'Huez eigenlijk alleen van televisiebeelden en had nooit eerder in de Alpen gefietst. Hij vindt het prachtig, hij geniet en heeft goede benen. Eigenlijk veel te ver voor de top gaat Winnen ervandoor en geeft de anderen het nakijken. Een combinatie van pure onbezonnenheid en jeugdige overmoed, ondenkbaar in het huidige wielrennen. Als Winnen zich realiseert dat de camera constant op hem gericht is, beseft hij pas dat hij in zijn eentje op kop rijdt. Er zat totaal geen beleid achter zijn ontsnapping, geen tactiek en eigenlijk ook zonder enige voorbereiding. Een zege van overmoed en verwondering noemt Winnen het achteraf. Nu, in 2011, beklimt Winnen opnieuw de Alpe d'Huez met zijn dertig jaar oude Koga uit 1981. En kijken de grote sterren van toen - Hinault en Van Impe - terug op de fysiek onmogelijke geachte prestatie van Winnen.

  Onder meer de sensationele zegereeks van Anton Geesink tijdens de Olympische Spelen van 1964 in Tokio en het verhaal van Bettine Vriesekoop en de indoctrinerende rol van coach Gerard Bakker. Afl.: Ruzie in het peloton. De TI Raleighploeg van Peter Post geldt als de succesvolste uit het wielerpeloton. Als eind 1983 de geroemde ploeg uit elkaar valt, en Jan Raas met veel van de Post-renners een eigen ploeg vormt, ontstaat er een langslepende ruzie. Het is 22 juli 1992, het toppunt van de rivaliteit tussen twee Nederlandse wielerploegen. Twee renners van de ploegen Post (Panasonic) en Raas (Buckler) zijn in een Touretappe losgekomen van het peloton. Marc Sergeant en Frans Maassen hebben de onbekende Fransman Colotti mee. De winst ligt voor het grijpen voor Post of Raas. Maar ze houden de benen stil en laten de Fransman de etappe winnen. De hele wereld kijkt live mee. Een schande voor het Nederlandse wielrennen. Andere Tijden Sport kijkt met de direct betrokkenen terug op de gebeurtenissen rond deze merkwaardige dag in de Tour en komt daarbij te weten wat er tijdens de etappe echt gebeurde. Presentatie: Tom Egbers.

  Afl.: Ronaldo, de Eindhovense jaren. Op dinsdag 7 juni neemt Ronaldo Luis Nazário de Lima afscheid als voetballer. Hij speelt met Brazilië zijn afscheidswedstrijd tegen Roemenië. Uiteindelijk heeft de 34-jarige Ronaldo het gevecht met zijn lichaam verloren. Alleen zware blessures konden hem het scoren beletten. Want de drievoudig wereldvoetballer van het jaar scoorde als hij niet geblesseerd was altijd en overal. In Barcelona, in Milaan bij Inter, bij Real Madrid en natuurlijk in het nationale team van Brazilië. Hij is met 15 doelpunten nog altijd WK topscorer aller tijden. In augustus 1994 tekende de pas 17-jarige Ronaldo een driejarig contract bij PSV. Ajax werd afgetroefd in de strijd om Ronaldo en Eindhoven mocht twee jaar genieten van misschien wel de beste spits die ooit in Nederland gespeeld heeft. Presentatie: Tom Egbers.

  Afl.: Verliefd op Willy Stähle. Toen sportverslaggever Marcel Goedhart als elfjarig jochie in 1971 naar NOS Studio Sport keek, werd hij verliefd op Willy Stähle. Willy wie? Willy Stähle maakte furore als waterskister. Waterskiën was hot. Vooral door de bloedmooie Stähle. In 1971 werd zij de allerbeste van de wereld. Een jaar later was waterskiën een demonstratiesport op de Olympische Spelen van 1972. Ook daar haalde Stähle een gouden medaille. Nu, 40 jaar later, gaat Marcel Goedhart op zoek naar zijn vergeten sportheldin. En ze is niet alleen vergeten, ze lijkt ook verdwenen. Presentatie: Tom Egbers.

  Afl.: De nacht van Anton Geesink. Anton Geesink is vooral bekend vanwege zijn historische overwinning tijdens de judofinale van de Olympische Spelen van 1964. In het hol van de leeuw nota bene, Tokio, versloeg hij de schier onoverwinnelijke Japanners. Maar een bijna net zo belangrijke overwinning boekte hij drie jaar eerder. In 1961 in Parijs werd Geesink wereldkampioen. Op dat wereldkampioenschap gaf hij al een serieuze waarschuwing aan de Japanners. Geesink versloeg drie Japanners achter elkaar en werd de beste van de wereld. We reconstrueerden die wereldtitel uit 1961 door de ogen van de familie Geesink, die in een Utrechtse flat de verrichtingen van Anton moest volgen. En door de ogen van toeschouwers, die met Geesink mee waren gereisd naar Parijs. Bij de research van deze aflevering stuitte maker Kees Jongkind nog op een nieuwtje. Naar nu blijkt hebben de Fransen vóór dat WK van 1961 geprobeerd Anton Geesink tot Fransman te naturaliseren. Omdat Frankrijk in hem een potentiële wereldkampioen zag. Geesink bedankte overigens vriendelijk voor dat verzoek. En de rest is geschiedenis... Presentatie: Tom Egbers.