Het 3e Testament gemist

  Portret. van Avraham Burg, een joodse visionair. Avraham Burg is een Israëlisch auteur. Hij schreef onlangs het omstreden boek De Holocaust is voorbij. Afrekenen met Hitlers erfenis. Burg was op bezoek in Nederland op uitnodiging van het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI) om in de Balie in Amsterdam een lezing te geven over dat boek. Is de Holocaust voorbij? Dat zou volgens Burg wel moeten: 'Israël is in de greep van een Shoah-obsessie die joden tot eeuwige slachtoffers maakt. Daardoor zijn ze altijd bezig met het eigen lot en zijn ze onverschillig ten aanzien van het lot van anderen. Hoe groot de ellende die een ander volk treft ook is, in de Israëlische visie valt dat altijd in het niet bij wat de joden in de Tweede Wereldoorlog is overkomen. Dat vast blijven zitten aan het slachtofferschap ondermijnt het zelfvertrouwen van een volk. Nationalisme en geweld nemen toe en een oplossing voor het Palestijnse vraagstuk lijkt verder weg dan ooit.' Volgens Burg is het de tijd dat Israël zijn zelfvertrouwen hervindt en anderen leert accepteren. Het is de enige oplossing. Met deze boodschap reist Burg de wereld rond.

  Een hedendaags vervolg op de bijbel. Wat zijn de dromen, aanklachten en visioenen van ónze tijd? Kamp Amersfoort was in de Tweede Wereldoorlog de zwartste plek van Nederland. Hier zijn de meeste mensen gefusilleerd en daarom moest het zo snel mogelijk weg. Het heeft lang geduurd voor er een fatsoenlijke herdenkingsplek kwam.' Aan het woord is Annemiek Littlejohn. Zij is als vrijwilliger honderd uur per week bezig om de gegevens van de slachtoffers van het kamp te achterhalen. Daarnaast is ze bezig de persoonlijke eigendommen van de slachtoffers die in Kamp Amersfoort zijn achtergebleven terug te bezorgen bij de erfgenamen van die slachtoffers. Het blijkt van grote waarde om iets tastbaars terug te krijgen van een overledene, al is het maar een knoop van een jas. Eén van die nabestaanden is Lubbert van Steeg. Samen met zijn broer die uit Australië over was bracht hij een bezoek aan het Kamp, waar ooit zijn vader Hendrik van Steeg korte tijd had doorgebracht. Tot hun grote verrassing bleek de trouwring van hun vader nog in het kamp te liggen. De moeder van Lubbert is inmiddels 90 jaar. Dankzij het werk van Annemiek Littlejohn heeft zij de trouwring van haar man weer aan haar vinger. Naast al het speurwerk is Littlejohn ook steun en toeverlaat voor de slachtoffers van Kamp Amersfoort die nog in leven zijn. Velen van hen hebben hun familie nooit over die periode uit hun verleden willen vertellen. Littlejohn moedigt hen aan om hun verhaal wel te doen, nu ze er nog zijn. En die oproep werkt: om - al was het maar één keer - hun verhaal te vertellen bellen ze haar soms letterlijk uit bed.

  Een hedendaags vervolg op de bijbel. Wat zijn de dromen, aanklachten en visioenen van ónze tijd? -Ricardo Klapwijk werkte twintig jaar geleden als architect op het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Via vrienden maakte hij kennis met de tango. Ricardo was verkocht. In Buenos Aires nam hij tangoles en leerde hij zijn vrouw en danspartner Nicole kennen. Ze waren allebei lang, expressief en elegant en dansten de tango op een manier die voor de Argentijnen nieuw en spannend was. Hun roem schoot als een komeet omhoog en jarenlang waren ze een gevierd duo. Tot het in hun privéleven mis ging en een scheiding volgde. -Ze worden verborgen vrouwen genoemd: importbruiden die door hun man opgesloten en als slavin gebruikt worden. Fayza Oum'Hamed was een van hen. Ze schreef een jaar geleden over haar eigen leven het boek De uitverkorene.

  Een hedendaags vervolg op de bijbel. Wat zijn de dromen, aanklachten en visioenen van ónze tijd? -Het leven van schrijfster Christine Otten stond compleet op zijn kop toen de politie vijftien jaar geleden haar huis binnenviel. Haar man, journalist Hans Krikke, werd verdacht van lidmaatschap van de vermeende terreurgroep RaRa. Na negen maanden werd duidelijk dat Krikke niets met de zaak te maken had. Wat betekende die periode voor henzelf en hun gezin? -Gideon Everduim, alias Gikkels, is een rapper uit de Bijlmer. Ondanks succes in een boyband belandde hij in de cel vanwege pinpasfraude. Hij gebruikte zijn jaar in de gevangenis om teksten te schrijven, boeken te lezen in het besef: dit wil ik nooit meer. Met zijn hiphopplatform Bijlmerstyle wil hij laten zien dat de Bijlmer geen broedplaats is voor criminaliteit, maar voor creativiteit. Bijlmerstyle is ook een politieke partij die strijdt tegen stigma's en vooroordelen. -Paul Bosman maakt zich nog steeds zichtbaar kwaad over het onrecht dat hem is aangedaan. In augustus 2005 werd hij als sportverslaggever naar het Duitse Waddeneiland Norderney gestuurd. Anderhalf jaar later moet hij zich melden bij de rechtbank in Groningen omdat hij verdacht wordt van een zedendelict. Paul is verbijsterd. Gedurende twee jaar strijden Paul en zijn vrouw tegen de volkomen onterechte verdachtmaking. Een ontluisterend verhaal over wat er kan gebeuren wanneer je op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats bent.

  Een hedendaags vervolg op de bijbel. Wat zijn de dromen, aanklachten en visioenen van ónze tijd? Verhalen uit het Amsterdamse Stadsarchief staan centraal. In dozen, rekken en manden liggen documenten die een rol hebben gespeeld in de geschiedenis van een stad. Maar er liggen ook documenten die familiegeheimen ontrafelen. Café 't Mandje aan de Zeedijk in Amsterdam was zijn tijd vanaf de start ver vooruit. Al sinds 1927, toen het café werd geopend door de legendarische Bet van Beeren, was het dé plek waar homo's en lesbo's zichzelf konden zijn. Na de dood van Bet werd het café gesloten, maar sinds Koninginnedag 2007 is het weer open. Het nichtje van Bet, Diana van Laar, zet de erfenis voort: het café is nog steeds een vrijplaats voor mensen die zichzelf willen zijn. En dat blijkt nog steeds nodig... Waar zijn de mensen, vroeg Guus Luijters als klein jongetje aan zijn vader bij wie hij achterop de fiets zat. Het was 1946 en ze reden door de joodse wijk in Amsterdam, waar hij alleen maar dichtgespijkerde huizen zag. Ex-journalist Luijters heeft zichzelf tot taak gesteld dat hij de gegevens en zo mogelijk een foto wil achterhalen van zo'n 20.000 Nederlandse joodse kinderen die in de Tweede Wereldoorlog zijn weggevoerd. Luijters bundelt de gegevens in een boek. Peter Kroesen is archivaris van het Stadsarchief en probeert vragen te beantwoorden van mensen die een ontbrekend puzzelstukje uit het verleden van hun familie opgelost willen hebben. Volkomen onverwacht meldt zich op een dag een man uit Suriname met papieren die betrekking hebben op het verleden van Peters eigen vrouw...

  Een hedendaags vervolg op de bijbel. Wat zijn de dromen, aanklachten en visioenen van ónze tijd? Op zoek naar de ziel. -Schrijver Hans Siepel (70) vertelt in zijn boek Stemmen van de ziel over zijn ervaringen met zijn moeder, die lijdt aan de ziekte van Alzheimer. Hans en zijn familie gaan akkoord met medicinale behandeling. Zijn moeder verzet zich echter sterk tegen de ingezette behandeling met medicijnen. Gaandeweg wordt het Hans en zijn familie duidelijk dat hun moeder een geheim met zich meedraagt. Een geheim dat ze hen nog wil vertellen. De enige manier om erachter te komen wat hun moeder al jaren voor hen verzwegen heeft is om de behandeling te staken. -Lotta Blokker (30) is ondanks haar jonge leeftijd beeldend kunstenaar. Lotta is schepper van een indrukwekkende collectie beelden. Haar modellen vindt ze op straat wanneer ze wordt getroffen door een houding of een uitdrukking in een gezicht. Uren poseren ze voor haar in haar atelier in Amsterdam, terwijl Lotta voortdurend om hen heen sluipt, bezig om datgene te vangen en in brons vast te leggen wat haar zo in die persoon treft. Ze ontwikkelt een band met zo'n model tot aan het moment dat het af is. 'Dan geef ik het beeld aan de wereld.' Soms houdt ze contact. Zoals met Coos, een vrouw van 93 jaar, die Lotta bij de apotheek ontdekte en meetroonde naar haar atelier. Het gaat niet om lichamelijke schoonheid maar om persoonlijkheid. Die ware persoonlijkheid wil ze vastleggen in haar beelden. -Bob de Ruiter is getrouwd met Saskia, een vrouw met meerdere gedaantes. Saskia is namelijk manisch depressief. Hoe ziet het leven eruit met een vrouw waarvan haar ziekte haar persoonlijkheid overneemt? Als ze depressief is komt er niets uit haar handen en zit ze doelloos op de bank. In een manische periode werd ze zelfs verliefd op een andere man. De advocaat bleek al bezig te zijn om de echtscheiding te regelen. Maar Bob weigerde zijn huwelijk op te geven, omdat hij weet dat onder haar ziekte, de ware Saskia verborgen zit: de vrouw waar hij van houdt en waarvan hij altijd weer hoopt dat ze tevoorschijn komt.

  Een hedendaags vervolg op de bijbel. Wat zijn de dromen, aanklachten en visioenen van ónze tijd? Afl.: Troost.. De drie verhalen staan in het teken van troost. Met het verhaal van Albertine, die door een traumatische gebeurtenis veranderde van een vrolijk meisje in een angstig en gesloten kind. Op veertienjarige leeftijd werd ze opgenomen in een psychiatrische instelling. In die jaren begon ze zichzelf te beschadigen. Veertien jaar later komt Albertine terug in de maatschappij en nu volgt ze een opleiding tot ervaringsdeskundige en hulpverlener bij de GGZ. Hoe ga je om met het toenemend aantal mensen dat in zichzelf snijdt of krast? Ati de Zeeuw is sinds een jaar weduwe van oud-staatsman Dick de Zeeuw. Een jaar geleden stierf hij onverwacht. Na 24 jaar huwelijk moest ze afscheid nemen van haar grote liefde. Ati heeft kinderen, kleinkinderen, vrienden en kennissen en toch voelt ze zich ten diepste alleen. 'Alleen eten, alleen slapen. Het doen soms bijna lijfelijk pijn. Zeker in het begin. Een pijn waardoor je denk: Ik wil niet en ik kan niet verder.' Is er überhaupt troost te vinden? En zo ja, wat is haar troost? Het blijft een merkwaardig fenomeen: je stopt twee sokken in de wasmachine maar tijdens het wassen raak je er één kwijt. Kunstenares Stef Kreymborg maakte van 4000 van die eenlingsokken een kunstwerk: Klaagmuur van eenzame sokken. In haar nieuwe project, de Troostwand van zakdoeken, zoekt ze naar de verhalen achter zakdoeken. Welke tranen hebben ze gedroogd? Ze maakt een ode aan een uitstervend fenomeen: de stoffen zakdoek.

  Hoe een plotselinge gebeurtenis je leven compleet kan veranderen. Het kan ons allemaal overkomen: volkomen onverwacht slaat het noodlot toe. Een onvoorziene gebeurtenis zet alles totaal op de kop. Hierna is het leven nooit meer hetzelfde. Hoe ga je daarmee om? Hoe reageer je als het lot je treft? -Katia Clarijs werd geboren in Brazilië als oudste van vijf kinderen. Haar streng gelovige moeder voedde haar kinderen heel strikt op. Katia mocht geen lange broek dragen en uitgaan was uit den boze. Toen Katia's moeder na het bijwonen van een gebedsdienst thuiskwam, rees bij haar het vermoeden dat Katia zich met jongens had ingelaten. Toen haar dochter thuiskwam van haar werk stond haar koffer, met een bijbel er bovenop, op de stoep. Ze kon gáán. Het was voor de vijftienjarige Katia het begin van een nachtmerrie. -Een simpel ski-ongeluk. Meer leek het niet. Maar geochemicus, schrijver en journalist Sam Gerrits liep hierdoor een beschadiging van de zenuwen bij zijn nekwervels op. Dat had verstrekkende gevolgen. Want volgens Sam is dat de oorzaak van de psychose en bizarre waandenkbeelden die zich een paar jaar later manifesteerden. Sam belandde uiteindelijk in een isoleercel. Om het taboe op gekte te doorbreken, schreef hij het boek: Alleen - Berichten uit de isoleercel.

  Een hedendaags vervolg op de bijbel. Wat zijn de dromen, aanklachten en visioenen van ónze tijd? -Over het algemeen vinden we het erg moeilijk om afscheid te nemen en iemand of iets los te laten. Soms leggen mensen zich niet bij een gedwongen afscheid neer en blijven ze doorvechten om contact te houden. Maar het kan ook zinvol zijn om gebeurtenissen uit het verleden achter ons te laten om daarna met een schone lei te beginnen. Cornélie en Reinier van Well zijn de grootouders van Valérie. Hun zoon David en zijn Poolse vriendin Anna gingen niet lang na Anna's geboorte uit elkaar. Cornélie en Reinier zorgden al vanaf haar geboorte regelmatig voor hun kleindochter, ook na de scheiding. In eerste instantie wilde Anna in Nederland blijven wonen, maar geheel onverwachts vertrok ze toch naar Polen, met Valérie. Sindsdien kost het Reinier en Cornélie de grootste moeite om hun kleindochter nog te mogen zien. De lange reis naar Polen die zij regelmatig maken, loopt vaak uit op een teleurstelling omdat ze Valérie maar even mogen zien en zij bovendien alleen nog maar Pools spreekt. David heeft zijn dochter in anderhalf jaar niet mogen zien. Hij moet het doen met de videobeelden die zijn ouders gemaakt hebben op de schaarse momenten dat ze Valérie te zien krijgen. Maar Cornélie en Reinier blijven vechten om hun kleindochter niet te verliezen. -De joodse schrijver Avraham Burg (en tevens oud-voorzitter van de Israëlische Knesset) was kortgeleden in Nederland voor zijn omstreden boek De Holocaust is voorbij. Hij stelt dat Israël in de greep is van een obsessie voor de Holocaust. Hierdoor worden joden eeuwig tot slachtoffer gemaakt; ze zijn ze altijd maar met hun eigen lot bezig en staan onverschillig tegenover het lot van anderen. Daarom is Burg sterk gekant tegen de reizen naar Auschwitz voor Israëlische scholieren die verplicht worden gesteld door de Israëlische regering. Burg houdt een pleidooi voor het loslaten van het slachtofferschap, van angst en van racisme.

  Een hedendaags vervolg op de bijbel. Wat zijn de dromen, aanklachten en visioenen van ónze tijd? Valentijn brengt liefde. Het is alweer bijna Valentijnsdag en daarom gaat deze aflevering over liefde. De liefde is vaak een bron van veel vreugde en plezier, maar leidt soms ook tot behoorlijke hartzeer. Het gezegde dat rozen nooit zonder doornen komen lijkt dus van toepassing op het begrip liefde en deze aflevering. Miguel Stordiau is gitarist en zoon van de bekende violist Roma Mirando (uit het beroemde zigeunerorkest Tata Mirando). Hij heeft een roerig verleden achter de rug, getekend door een drank- en gokverslaving. Nadat zijn tweede huwelijk op de klippen liep en hij ook een punt had gezet achter zijn muziekcarrière ontmoette hij Leontien, een celliste die zelf ook al meerdere huwelijken achter de rug had. Miguel en Leontien kregen spoedig een relatie en vormden daarnaast tevens het muzikale duo Para Eterno, wat in het Nederlands voor altijd betekent. Miguel zegt daarover: 'Wat mij betreft is dit ook echt voor altijd, want ik was dood geweest als ik Leontien niet had ontmoet.' Dan is er het verhaal van Edith Ringnalda, die in 2009 haar grote liefde Simon Vinkenoog verloor op 80-jarige leeftijd. De afgelopen 22 jaar wijdde Edith elke minuut van haar leven aan hem: 'Ik had mijn hele leven maar een wens: de grote liefde meemaken. Ik heb heel wat mannen versleten maar pas op het hoogtepunt van mijn werkzame leven kwam Simon op mijn pad.' Ze gaf daarna haar baan op als zakelijk leider van theatergroep Dogtroep, om zich helemaal aan hem en zijn werk te kunnen wijden. 'Zo kon ik mezelf later nooit verwijten dat ik te weinig van hem heb genoten.' Een Brits gezegde is: It's better to have loved and lost, than never to have loved at all en dit lijkt zeker van toepassing op Edith.