KRO Blootgewoon gemist

  Serie reportages waarin verschillende groepen mensen uit de kleren gaan voor een door hen gekozen persoonlijk goed doel. Afl.: De verpleegkundigen en de roeiers. -De verpleegkundigen. De verpleegkundigen van een nierdyaliseafdeling gaan zich ook buiten het werk inzetten voor mensen met een nierziekte door naakt te poseren voor de Nierstichting. De Nierstichting zet zich in voor een toekomst met zo min mogelijk nierziekten en een betere toekomst voor nierpatiënten. Daarom zetten ze alles op alles om te bereiken dat een nierziekte eerder wordt opgespoord en behandeld. Vroegtijdige en adequate behandeling kan het ziekteproces afremmen, zodat dialyse kan worden uitgesteld of zelfs voorkomen. Deze verpleegkundigen worden in hun dagelijks werk elke dag geconfronteerd met de gevolgen van dialysebehandeling. Zowel de fysieke ongemakken en complicaties als het sociaal-emotioneel aspect is enorm. 'Buiten ons gewone werk willen we eigenlijk nog wel meer doen voor onze patiënten. Voor ons als verpleging is het heel normaal dat mensen zich letterlijk bloot geven aan ons, we blikken of blozen daar niet bij. Ik vind het wel mooi dat wij ons nu een keer blootgeven voor hen, dat is best wel een drempel. Voor ons is bloot helemaal niet zo gewoon. Vooral de verhalen van jongere mensen grijpen aan. Je ziet ze hier binnenkomen als ze nog best wat energie hebben, maar jaren van dialyse put hen uit en als er dan geen nier komt, of die wordt afgestoten, dan zijn ze op een gegeven moment nog maar een schaduw van zichzelf. Dan is het eigenlijk vreselijk om aan de zijlijn te moeten staan. Je krijgt als personeel toch een band met hen en dat hakt er soms wel in.' -De roeiers. De jongens van het roeiteam gaan bloot voor de Stichting Contusio Cerebri Fonds. (Verkeers)slachtoffers met een hersenkneuzing moeten snel de juiste behandeling krijgen en daarvoor naar de geijkte kanalen gestuurd worden. De Stichting Contusio Cerebri Fonds richt zich op de acute fase (de eerste achtenveertig uur) na het ontstaan van het letsel. Presentatie: Anita Witzier.

  Serie reportages waarin verschillende groepen mensen uit de kleren gaan voor een door hen gekozen persoonlijk goed doel. Afl.: De studentes en fietsende vaders. -De studentes. Deze groep zet zich in voor het Helen Dowling Instituut, dat psychosociale begeleiding geeft aan honderden mensen met kanker en hun naasten. Zowel individueel als in groepen. De psychosociale begeleiding kan zowel patiënten als hun naasten helpen de nieuwe levenssituatie aan te passen. De begeleiding komt nooit in de plaats van de medische behandeling, maar is gericht op de emotionele, psychologische en relationele gevolgen van de ziekte. Sanne kreeg acute leukemie op haar achttiende. Het begon ermee dat ze zich niet zo lekker voelde en ze had enorm ontstoken tandvlees, zo erg dat ze haar tanden op een gegeven moment niet meer kon zien. Haar bloedwaardes zijn gemeten en eigenlijk was vrij snel duidelijk dat ze acute leukemie had. Het was zo onwerkelijk, ik was net klaar met mijn middelbare school, op kamers in Utrecht, een nieuwe studie en dan word je zo uit dat leven getrokken. Samen met haar vriendinnen en moeder gaat Sanne zich inzetten voor het Helen Dowling Instituut. Voor iedereen was het een moeilijke periode. Vriendin Sascha: Als ik op bezoek was, praatte we niet echt over het ziek zijn. Ik had meer willen doen voor Sanne. Het HDI had daar zeker bij kunnenhelpen, al was het één gesprek, een telefoontje of een folder was misschien al genoeg geweest. Je kunt het ook niet in je eentje allemaal verwerken. Daarom is het goed dat er zoiets als het HDI bestaat. -De fietsende vaders. Deze vaders, waarvan een collega een zoon met Duchenne heeft, gaan poseren voor de stichting Duchenne Heroes. Duchenne is een ernstige en erfelijke spierziekte, die vrijwel alleen bij jongens voorkomt. Duchenne Heroes zet zich in voor deze ziekte. In ons land hebben ongeveer achthonderd jongens deze ziekte. De ontwikkeling van nieuwe behandelmethodes heeft de levensverwachting van de patiënten doen toenemen tot 30 jaar, maar zelfs nu sterven er patiënten voor hun twintigste jaar. Op dit moment is Duchenne nog niet te genezen of te voorkomen. Presentatie: Anita Witzier.

  Serie reportages waarin verschillende groepen mensen uit de kleren gaan voor een door hen gekozen persoonlijk goed doel. Afl.: De pretparkcollega's en co-assistentes. -De pretparkcollega's. Deze groep heeft gekozen voor het Autismefonds als goed doel. Het Autismefonds is opgericht en gelieerd aan de NVA (Nederlandse Vereniging voor Autisme) met het doel fondsen te werven voor onderzoek, voorlichting, educatie en lotgenotencontact. Het fonds komt op voor de belangen van kinderen met autisme en hun ouders, van mensen met autisme zelf, hun partners en familie. Ruim één procent van de Nederlanders, ca. 190.000 mensen, heeft een vorm van autisme. -De co-assistentes gaan uit de kleren voor Villa Joep. Joep werd viereneenhalf jaar oud. Er werd bij hem een neuroblastoomtumor in zijn buik ontdekt. Joep heeft gevochten voor zijn leven en alle zware medische behandelingen moedig doorstaan. Helaas mocht het niet baten. De co-assistentes hebben om deze reden Villa Joep opgericht. De frustratie is dat de genezingskans van het meest agressieve type neuroblastoom schrikbarend laag is (20%). Deze kunnen volgens Villa Joep omhoog. Presentatie: Anita Witzier.

  Serie reportages waarin verschillende groepen mensen uit de kleren gaan voor een door hen gekozen persoonlijk goed doel. Afl.: De vriendinnen en Zwarte Cross. Op 2 december 2006 is Nadine door haar ex-vriend vermoord. Meer dan duizend mensen lopen op 7 december mee in een stille tocht door Hoorn. Als levend monument voor Nadine is de Nadine Foundation tegen geweld opgericht. Deze stichting heeft als doelstelling de dromen van Nadine uit te laten komen. Een statement tegen geweld. De opbrengsten zullen gaan naar organisaties die zich bezighouden met de preventie van geweld. Wanda is de moeder van Nadine, samen met haar vriendinnengroep wil ze zich inzetten voor de Nadine Foundation. 'Ik heb mijn ziel al zo bloot gelegd, mijn kleren hiervoor uit doen is dan eigenlijk niets', aldus Wanda. Wanda's vriendinnen hebben haar altijd gesteund. Ze hebben veel met elkaar meegemaakt. Toen Nadine werd vermoord, hebben ze haar enorm bijgestaan. En nog steeds. Ze zijn erg begaan met elkaar en doen dit dan ook uit liefde voor Wanda en Nadine. Eén van de vriendinnen, Rossie: 'We willen graag laten zien wat geweld met mensen doet. Het is zo zinloos. Wat een verdriet en ellende brengt het teweeg. Denk eens drie keer na voor dat je wat doet. Je hebt gewoon niet het recht om andermans leven te nemen.' De Zwarte Crossvrienden is een deel van een grote vriendengroep die elkaar kent uit de buurt. Met elkaar ondernemen ze van alles, waaronder elk jaar het bijwonen van het festival De Zwarte Cross. Voor dit evenement bouwt de groep drie keer per week aan een kar die wordt ingezet tijdens de cross. Natasja (38), de vrouw van Tiny, heeft reuma. Het begon met wat pijnlijke gewrichten in arm en benen maar al snel bleek dat Natasja steeds minder kon. Daarom heeft de vriendengroep besloten het Reumafonds als hun goede doel te steunen. Ze doen met z'n allen mee voor haar en hopen door mee te doen aan Blootgewoon dat reuma meer naamsbekendheid krijgt, want zoals Tiny zegt: 'Het lijkt net of er niks aan de hand is, maar ik zie aan Natasja wel dat ze soms veel pijn heeft en niet iedereen snapt dat altijd. Het is de ene dag ook erger dan de andere.'. Presentatie: Anita Witzier.

  Serie reportages waarin verschillende groepen mensen uit de kleren gaan voor een door hen gekozen persoonlijk goed doel. Afl.: De stelletjes en de band. Drie bevriende stellen gaan uit de kleren voor de stichting Energy4All. Eén van de stellen, Mireille & Jacques, heeft twee van hun drie kinderen verloren aan een energiestofwisselingsziekte. Daarom kiezen zij als goed doel voor deze stichting, die zich inzet voor kinderen met deze ziekte. De opbrengsten komen ten goede aan het onderzoek naar een medicijn voor deze ziekte, activiteiten voor de patiëntjes en de voorlichting over de ziekte. Ons tweede kindje Roos leek bij de geboorte kerngezond. Ze ontwikkelde zich prima en leerde alles wat een kindje normaal gesproken op die leeftijd leert. Op de leeftijd van tien maanden echter, kreeg Roos plotseling epilepsie. Vele onderzoeken later overleed ze, zonder dat wij of de doktoren precies wisten wat er nou met haar aan de hand was. Pas een half jaar na het overlijden van Roos, werd de diagnose 'energiestofwisselingsziekte' vastgesteld. De kans dat een volgend kindje de ziekte ook zou hebben, was 25%, dus ze besloten er voor te gaan. Ook hun derde kindje Koen ontwikkelde zich normaal, tot hij bijna twee was en een epileptische aanval kreeg, waar hij niet meer uit kwam. Na twee maanden overleed ook Koentje aan deze energiestofwisselingsziekte, waar tot op heden geen medicijn voor is. Voor Roos en Koen komt een doorbraak op een geschikte behandeling te laat. 'Wij weten maar al te goed wat dat betekent en hoe dat voelt. Met meedoen aan Blootgewoon krijgen we Roos en Koentje niet terug, maar we kunnen er wel anderen mee helpen, die ook hard steun nodig hebben'. De andere twee stellen zijn blij dat ze na alle verschrikkelijke jaren eindelijk iets concreets voor Jacques en Mireille kunnen doen. Admar: We hebben alles van dichtbij meegemaakt natuurlijk en je voelt je zo machteloos, want je kunt zo weinig doen, behalve er voor hen zijn. Door het meedoen aan Blootgewoon heb ik toch een beetje het idee dat ik iets voor mijn zus en zwager kan betekenen. Presentatie: Anita Witzier.

  Serie reportages waarin verschillende groepen mensen uit de kleren gaan voor een door hen gekozen persoonlijk goed doel. Afl.: De koordames en de voetballers. De 'koordames' poseren naakt voor de Catharijne Stichting ten behoeve van financiering van onderzoek naar imuunziektes en een groep voetballers gaat uit de kleren voor de Stichting Moed, die zich inzet tegen pesten en zinloos geweld. De acht vriendinnen kennen elkaar al jaren van een dameskoor, waar ze met veel plezier in zingen en hebben als goed doel gekozen voor de Catharijne Stichting, dat onderzoek naar imuunziektes financiert. Aanstichtster is Marianne, zij wil de opbrengst van hun deel van de kalender schenken aan de Catharijne Stichting omdat haar man Rian verzorgd wordt op de afdeling Reumatologie en Klinische Immunologie van het UMC. 'Rian, mijn lief, is ziek geworden met verschijnselen waarvan men aanvankelijk dacht dat het gordelroos was. Na een lange periode van vele onderzoeken bleek dat hij een ongeneeslijke imuunziekte heeft. Na talloze ziekenhuisopnames, vele behandelingen, waaronder zes chemokuren, en het leven tussen hoop en vrees, is hij van een puur buitenmens en stoere motorrijder nog slecht een schaduw van zichzelf. Dit voetbalteam heeft als goed doel gekozen voor Moed, onderdeel van de landelijke Stichting tegen Zinloos Geweld. Moed stimuleert en ondersteunt initiatieven voor verbetering van de woon-, werk- en leefomgeving en streeft naar een samenleving waarin iedereen zich bewust is van oorzaken en gevolgen van pesten en geweld. Dit wordt gedaan door middel van voorlichtingsprojecten, maar ook door acties in woonwijken en buurten en het begeleiden van activiteiten voor sportverenigingen. Arjen werkt bij de Stichting tegen Zinloos Geweld. Hun vriend Joost is een aantal jaar geleden zonder reden in elkaar geslagen na het uitgaan. Dat is de reden dat de jongens zich voor deze stichting inzetten.

  Serie reportages waarin tien groepen mensen uit de kleren gaan voor een door hen gekozen persoonlijk goed doel. Zij poseren naakt voor een glamourvolle fotoshoot, gemaakt door een professionele topfotograaf. De meest bijzondere foto's worden gekozen door een vakjury en de kijkers. Deze komen op een unieke naaktkalender, die wordt verkocht door heel Nederland. De opbrengst van deze kalender wordt evenredig verdeeld over de winnende goede doelen.

  Serie reportages waarin tien groepen mensen uit de kleren gaan voor een door hen gekozen persoonlijk goed doel. Zij poseren naakt voor een glamourvolle fotoshoot, gemaakt door een professionele topfotograaf. De meest bijzondere foto's worden gekozen door een vakjury en de kijkers. Deze komen op een unieke naaktkalender, die wordt verkocht door heel Nederland. De opbrengst van deze kalender wordt evenredig verdeeld over de winnende goede doelen. Afl.: De sportschoolvrienden vs De dierenactivisten.

  Serie reportages waarin tien groepen mensen uit de kleren gaan voor een door hen gekozen persoonlijk goed doel. Zij poseren naakt voor een glamourvolle fotoshoot, gemaakt door een professionele topfotograaf. De meest bijzondere foto's worden gekozen door een vakjury en de kijkers. Deze komen op een unieke naaktkalender, die wordt verkocht door heel Nederland. De opbrengst van deze kalender wordt evenredig verdeeld over de winnende goede doelen. De ADHD-moeders VS De Kite-surfers.

  Serie reportages waarin tien groepen mensen uit de kleren gaan voor een door hen gekozen persoonlijk goed doel. Zij poseren naakt voor een glamourvolle fotoshoot, gemaakt door een professionele topfotograaf. De meest bijzondere foto's worden gekozen door een vakjury en de kijkers. Deze komen op een unieke naaktkalender, die wordt verkocht door heel Nederland. De opbrengst van deze kalender wordt evenredig verdeeld over de winnende goede doelen.